Kahve & Yokluğun

bir mekana oturup  garson bey bana hayatın acılı kahvesini orta şekerli yap ,ımmm yok yok şekerli olsun,keza bu sıra gayet sek içtim..çok fazla aydınlattı beni çok fazla gördüm gerçekleri birazda ağzım tatlansın , az da olsa inandırayım kendimi..bi kaç saat mutlu olabileyim yanında da bitter çikolata getir..

Gökyüzü ne kadar güzel demi..simsiyahın üzerine kepekler dökülmüş vatkalı bi yakayı andırıyor..o zaman dünya neye benziyor ki? Hafiften bi esinti , ama denizden esen bi rüzgar diil teninden esiyor parfümün doluyor burnuma ..kahvemden bi yudum alıyorum “markası ne bunun?”..Afallayıp kalıyorsun..ben pahalı bişey sanıyorken sen boş boş bakıyorsun…anlıyorum kimsenin keşfedemediği kokusun..sonra bi yudum daha alıyorum ve gerçekleri görüyorum sen yoksun! Hiç olmayacak gibi son kez kokuyorsun , aynı sen gibi kokuyosun..

Ağlamaktan bahseteyeceğim bile …”ahh garson benim içi kahveli drajelerimi unutmuşsunuz”, “hemen efendim” diyip gider  bi boş çerez tabakçığı getirir ve çekip gider Cheshire kedisi gibi..sonra sen ağlarsın işte o an bi bakarım umursamaz garsonun getirdiği boş tabakçığın içinde senin gözyaşların..Şaşırıp kalırım ben draje istemiştim , nasıl ağlattım seni,hani çikolata mutlu ederdi , senin gözyaşlarınla sunulmuş bi mutluluğu ben istemiyorm..

Bi celâllendim sonra,kimdir üzen diye ama birden tokat gibi patlar tüm gerçekler yüzüme. gelen tokat kızartmadı yüzümü , birden sol tarafımda bi sızı hissettim , baktığımda gördüğüm ,tüm balistik uzmanlarını kıskandıracak kadar güzel parmağının izleri orda öylece duruyor..konuşamadım bi süre, sora alıştım susmalarıma ,sessiz kalınca anlaşılabileceğime , düşünmessen mutlu olup olanlar karşısında anlık duygu patlamaları yaşamak gerektiğine..kimsenin beni bu kadar sewmesini istemedim..bilirim sewince üzer insan kendini, bekler, bişeyler söylemeden anlaşılsın ister..ben söylenmeyen şeylerden pek anlamam..söylediklerimle warım dedim bir de sağlamında bakış o sırada gözlerimin tam üstüne..ama ben susmaya o kadar alıştım ki, kendi sesimi unuttum..tam hatırladım derken yine susturdular beni..laçkalaştı artık duygularımın balansı..

Sonra rüzgar birden dindi..gökyüzü kızardı bi anda..eros yüzyıllardır yaptığını yaptı yine bi aşkı kurban etti , diğer aşıklara görüp feyz alsınlar diye..kanıyla boyadı tüm göğü..uzaktan izledim bende , kahvemin son yudumuyla ağzımda sert bi telve tadı ve kapadım falımı..açılmamak üzere son kez.keza bakacak kimse,.. neyse kalktım masadan topladım bir beni bir kendimi..birde senin yokluğunu aldım yanıma çok lazımmış gibi.